Κυριακή, 29 Αυγούστου 2010

δεν ειδες δε ακουσες δεν ειπες

άφησα στην άκρη το πρόλογο κ άρχισα το μονόλογο σε έναν τύπο ένα παγωμένο σαββατόβραδο τον είδα χύμα να γυρίζει κανείς δεν του 'πε να ζήσει του είπα θα έπρεπε να βρει κάτι για να αγαπήσει να μην νιώθει τον εαυτό του άδειο να χει κουράγιο να μιλήσει να ζητήσει να πάρει αυτό που αξίζει να βρει ένα δρόμο πιο φωτεινό για να περπατήσει δυστυχώς για τα λόγια μου ο τύπος ήταν κουφός

τι ώρα είναι ρωτάω τίποτα το όνομά σου? τίποτα τι κάνεις εδώ? τίποτα, με κοιτούσε καχύποπτα τόσο φοβισμένος εγκλωβισμένος βαθιά στη φυλακή του δεν έσπαγε με τίποτα η σιωπή του του πα θα αναγκαστείς κάποια μέρα φρόντισε μην είναι αργά να πεις κουβέντες να ελευθερωθούν από τη καρδία κ εν εγώ του τα λεγα κοιτούσε τρομαγμένος πίσω.
μου είπε θέλω μα δεν μπορώ να μιλήσω.

Τετάρτη, 11 Αυγούστου 2010

Δευτέρα, 2 Αυγούστου 2010

Οκ...

Βλέπω οτι όλοι θέλετε το τελευταίο καιρό θέλετε να συμπεριφέρεστε σαν μαλάκες.
Εγώ συμπεριφέρομαι σαν μαλάκας όταν δεν με νοιάζει. Θα υποθέσω οτι έτσι ισχύει και για όλους τους υπόλοιπους. Πάντα αφήνω τα πράγματα στα χέρια των άλλων να δω τι θα κάνουν και μετά αντιδράω.. βλέπω λοιπόν οτι στα αρχίδια σας. Οπότε στ αρχίδια μου. Δεν είστε κ πολύ ατομάρες να συμπεριφέρεστε έτσι ούτε είναι κάτι τόσο δύσκολο να συμπεριφερθώ κ εγώ έτσι.
Επιλογή σου.
'Αντε γειά.

Κυριακή, 1 Αυγούστου 2010

Αν ήξερες πόσο σε.........

It's 4:03 and I can't sleep without you next to me...

If you only knew how I refuse to let you go,even when you're gone...