Πέμπτη 20 Μαΐου 2010
I’m really too young (to be feeling this tired)
I know way too many people here right now that I didn’t know last year
who the fuck are y’all?
I swear it feels like the last few nights we ve been everywhere and back
But I just can’t remember it all
What am I doin’? What am I doin’?
Oh, yeah, that’s right, I’m doin’ me
I’m doin me
I’m livin’ life right now, man
And this what I’ma do ’til it’s over
‘Til it’s over
But it’s far from over…..
Πέτρος. Κεφάλαιο VII "αλήθεια"
Η αλήθεια ποτέ δεν μας αρέσει. Υπάρχει η εύκολη αλήθεια αυτή που όλοι υπερασπιζόμαστε, και η δύσκολη αλήθεια. Αυτή που δεν αντέχετε και δεν τολμάμε να παραδεχτούμε. Ισχύει για όλες τις σχέσεις, και για όλους μας. Η πραγματικότητα, λένε, είναι εμπόδιο. Στη συγκεκριμένη ιστορία θα συμβεί το αντίθετο. Με ποιο τίμημα όμως.
"Αξίζει για έναν έρωτα;"
Όλα περνάνε εμείς είμαστε αυτοί που δεν το αφήνουμε να φύγει.
Ίσως να ήταν και η τελευταία φορά που είχαμε αυτό το σχήμα. Και τα σχήματα είναι πολύ σημαντικά. Όσο ψεύτικα κι αν είναι ότι κι αν κρύβουν από πίσω, όλοι έχουμε ανάγκη τα σχήματα. Κι ας είναι και μελό κάποιες φορές.
ps: ο έρωτας τελειώνει κορίτσι μου.
"Αξίζει για έναν έρωτα;"
Όλα περνάνε εμείς είμαστε αυτοί που δεν το αφήνουμε να φύγει.
Ίσως να ήταν και η τελευταία φορά που είχαμε αυτό το σχήμα. Και τα σχήματα είναι πολύ σημαντικά. Όσο ψεύτικα κι αν είναι ότι κι αν κρύβουν από πίσω, όλοι έχουμε ανάγκη τα σχήματα. Κι ας είναι και μελό κάποιες φορές.
ps: ο έρωτας τελειώνει κορίτσι μου.
Πέτρος. Κεφάλαιο VI "Φόβος"
Κανένα συναίσθημα δεν μας μπλοκάρει τόσο όσο το συναίσθημα του φόβου.
Φοβάσαι? Πες το. Αυτή είναι η αλήθεια. Είναι τρομερό τελικά πως από το φόβο κάνουμε τα μεγαλύτερα μας λάθη. Από φόβο λες ψέματα κ μετά έρχονται τα κόμπλεξ και φυσικά μαζί μ' αυτά η καταπίεση ύστερα σειρά έχουνε τα απωθημένα κ οι τύψεις και ξαφνικά τσουπ παρακμή. Δεν θα αντέξεις. Μεγαλώνεις και είναι διαφορετικά πια τα ψέματα που πρέπει να λες στον εαυτό σου για να είσαι καλά. Προσπαθείς να χτίσεις τις αντιστάσεις σου κ αν συνεχίσεις έτσι θα σπάσεις σε χίλια κομμάτια.
Φοβάσαι? Πες το. Αυτή είναι η αλήθεια. Είναι τρομερό τελικά πως από το φόβο κάνουμε τα μεγαλύτερα μας λάθη. Από φόβο λες ψέματα κ μετά έρχονται τα κόμπλεξ και φυσικά μαζί μ' αυτά η καταπίεση ύστερα σειρά έχουνε τα απωθημένα κ οι τύψεις και ξαφνικά τσουπ παρακμή. Δεν θα αντέξεις. Μεγαλώνεις και είναι διαφορετικά πια τα ψέματα που πρέπει να λες στον εαυτό σου για να είσαι καλά. Προσπαθείς να χτίσεις τις αντιστάσεις σου κ αν συνεχίσεις έτσι θα σπάσεις σε χίλια κομμάτια.
Πέτρος. Κεφάλαιο V "τέλος"
Είναι μερικές αποφάσεις στη ζωή μας που τις παίρνουμε τόσο γρήγορα και απότομα. Σαν να φοβόμαστε πως αν δεν γίνει τώρα δεν θα γίνει ποτέ. Ίσως είναι μια ακόμα σπασμωδική κίνηση, μια λάθος επιλογή. Όμως είναι μια ύστατη προσπάθεια να φύγω μακριά απ' όλα αυτά που με βασανίζουν. Μου είναι αδύνατο να αντιμετωπίσω το τέλος αυτής της σχέσης και όποτε σε βλέπω να χάνω το δικαίωμα να αποστρέφομαι και να αρνούμαι. Φεύγοντας μακριά από σένα τουλάχιστον θα έχω το χρόνο και την επιλογή να ξεκαθαρίσω μέσα μου τα πράγματα. Αυτό έπρεπε να το είχα κάνει καιρό τώρα.
Πέτρος. Κεφάλαιο ΙΙΙΙ "αρχή τέλους"
Ήταν μια πολύ περίεργη νύχτα για όλους μας. Μέσα σε μια νύχτα ο καθένας μας θα ανακάλυπτε και από κάτι. Αυτός, πόσο δύσκολο ήταν να έχει πίσω αυτό που πραγματικά του έλειπε .Κι αυτή, πως όσο ερωτευμένη κ αν ήταν θα επέλεγε την μοναξιά της που τουλάχιστον ήξερε να την διαχειριστεί. Ο Πέτρος και η Ζωή θα προσπαθούσαν για άλλη μια νύχτα να μην σκέφτονται πόσο πολύ διαφορετικά θα ήθελαν να είναι τα πράγματα. Κ εγώ θα ανακάλυπτα πως τελικά όσο κ αν προσπαθούμε, όσες εμπειρίες κ αν ζήσουμε, όσο κ αν περάσει ο χρόνος μια δυνατή αγάπη δεν ξεχνιέται ποτέ έστω κ αν είναι παλιά, έστω κ αν πρέπει να προχωρήσεις κ να την αφήσεις πίσω. ΄Ηταν μια περίεργη νύχτα. Ωραία περίεργη.
4: Τον μπούλο.
Έτσι γίνονται τα πράγματα στα γκομενικά. Μην δίνεις τόση σημασία. Σε μια σχέση ή παίρνεις ή δίνεις τον πούλο. Το θέμα είναι να υπάρχει πούλος.
Εγωισμοί.
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ετοιμοθάνατος βασιλιάς. Ήταν πανίσχυρος βασιλιάς, αλλά ήταν άρρωστος πολύ βαριά κι απελπιζόταν: «Είναι δυνατόν ένας τόσο ισχυρός βασιλιάς να πρέπει να πεθάνει; Τι κάνουν οι μάγοι μου; Γιατί δε με γλιτώνουν;»
Αλλά οι μάγοι το είχαν βάλει στα πόδια, από φόβο μήπως τους πάρει το κεφάλι. Μόνο ένας είχε απομείνει, ένας γέρος μάγος, που κανένας δεν του έδινε σημασία, γιατί ήταν μάλλον ιδιότροπος κι ίσως λίγο τρελούτσικος. Εδώ και πολλά χρόνια ο βασιλιάς δεν τον συμβουλευόταν , αυτή τη φορά όμως πρόσταξε να τον καλέσουν.
–Μπορείς να σωθείς, είπε ο μάγος, αλλά με μία συμφωνία: να παραχωρήσεις για μία μέρα το θρόνο σου στον άνθρωπο που θα σου μοιάζει πιότερο απ’ όλους τους ανθρώπους. Έτσι θα πεθάνει αυτός στη θέση σου.
Αμέσως βγήκε φιρμάνι σ’ όλο το βασίλειο: «Όσοι μοιάζουν στο βασιλιά να παρουσιαστούν στην Αυλή μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες, αλλιώς θα θανατωθούν.»
Παρουσιάστηκαν πολλοί: κάποιοι είχαν γενειάδα ίδια με του βασιλιά, αλλά η μύτη τους ήταν λίγο πιο μακριά ή λίγο πιο κοντή και ο μάγος τούς απέρριπτε, άλλοι έμοιαζαν στο βασιλιά όπως ένα πορτοκάλι μοιάζει με το διπλανό του στο καφάσι του μανάβη, αλλά ο μάγος τούς απέρριπτε, γιατί είτε τους έλειπε ένα δόντι ή έιχαν μια κρεατοελιά στην πλάτη.
–Μα εσύ τους απορρίπτεις όλους, διαμαρτυρόταν ο βασιλιάς στο μάγο του. Άσε με να δοκιμάσω εγώ μ’ έναν απ’ όλους, να γίνει μια αρχή.
–Άδικα θα παιδευτείς, αποκρινόταν ο μάγος.
Ένα βράδυ, ο βασιλιάς κι ο μάγος του έκαναν περίπατο στις επάλξεις της πόλης και κάποια στιγμή ο μάγος φώναξε: « Να ο άνθρωπος που σου μοιάζει πιότερο απ’ όλους!» Και με τα λόγια αυτά, έδειξε ένα ζητιάνο σακάτη, καμπούρη, μισότυφλο, βρόμικο και γεμάτο πληγές.
–Μα πώς είναι δυνατόν; διαμαρτυρήθηκε ο βασιλιάς. Αμέτρητες διαφορές μας χωρίζουν.
–Ένας βασιλιάς ετοιμοθάνατος, επέμενε ο μάγος, μοιάζει μονάχα με τον πιο φτωχό, τον πιο κακότυχο της πόλης. Εμπρός, άλλαξε αμέσως ρούχα μαζί του για μία μέρα, βάλε τον στο θρόνο και θα σωθείς.
Αλλά ο βασιλιάς δε θέλησε με κανέναν τρόπο να παραδεχτεί πως έμοιαζε μ’ ένα ζητιάνο. Γύρισε στο παλάτι κατσουφιασμένος κι άκεφος και το ίδιο βράδυ πέθανε, με το στέμμα στο κεφάλι και το σκήπτρο σφιχτά στην παλάμη.
Αλλά οι μάγοι το είχαν βάλει στα πόδια, από φόβο μήπως τους πάρει το κεφάλι. Μόνο ένας είχε απομείνει, ένας γέρος μάγος, που κανένας δεν του έδινε σημασία, γιατί ήταν μάλλον ιδιότροπος κι ίσως λίγο τρελούτσικος. Εδώ και πολλά χρόνια ο βασιλιάς δεν τον συμβουλευόταν , αυτή τη φορά όμως πρόσταξε να τον καλέσουν.
–Μπορείς να σωθείς, είπε ο μάγος, αλλά με μία συμφωνία: να παραχωρήσεις για μία μέρα το θρόνο σου στον άνθρωπο που θα σου μοιάζει πιότερο απ’ όλους τους ανθρώπους. Έτσι θα πεθάνει αυτός στη θέση σου.
Αμέσως βγήκε φιρμάνι σ’ όλο το βασίλειο: «Όσοι μοιάζουν στο βασιλιά να παρουσιαστούν στην Αυλή μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες, αλλιώς θα θανατωθούν.»
Παρουσιάστηκαν πολλοί: κάποιοι είχαν γενειάδα ίδια με του βασιλιά, αλλά η μύτη τους ήταν λίγο πιο μακριά ή λίγο πιο κοντή και ο μάγος τούς απέρριπτε, άλλοι έμοιαζαν στο βασιλιά όπως ένα πορτοκάλι μοιάζει με το διπλανό του στο καφάσι του μανάβη, αλλά ο μάγος τούς απέρριπτε, γιατί είτε τους έλειπε ένα δόντι ή έιχαν μια κρεατοελιά στην πλάτη.
–Μα εσύ τους απορρίπτεις όλους, διαμαρτυρόταν ο βασιλιάς στο μάγο του. Άσε με να δοκιμάσω εγώ μ’ έναν απ’ όλους, να γίνει μια αρχή.
–Άδικα θα παιδευτείς, αποκρινόταν ο μάγος.
Ένα βράδυ, ο βασιλιάς κι ο μάγος του έκαναν περίπατο στις επάλξεις της πόλης και κάποια στιγμή ο μάγος φώναξε: « Να ο άνθρωπος που σου μοιάζει πιότερο απ’ όλους!» Και με τα λόγια αυτά, έδειξε ένα ζητιάνο σακάτη, καμπούρη, μισότυφλο, βρόμικο και γεμάτο πληγές.
–Μα πώς είναι δυνατόν; διαμαρτυρήθηκε ο βασιλιάς. Αμέτρητες διαφορές μας χωρίζουν.
–Ένας βασιλιάς ετοιμοθάνατος, επέμενε ο μάγος, μοιάζει μονάχα με τον πιο φτωχό, τον πιο κακότυχο της πόλης. Εμπρός, άλλαξε αμέσως ρούχα μαζί του για μία μέρα, βάλε τον στο θρόνο και θα σωθείς.
Αλλά ο βασιλιάς δε θέλησε με κανέναν τρόπο να παραδεχτεί πως έμοιαζε μ’ ένα ζητιάνο. Γύρισε στο παλάτι κατσουφιασμένος κι άκεφος και το ίδιο βράδυ πέθανε, με το στέμμα στο κεφάλι και το σκήπτρο σφιχτά στην παλάμη.
Δευτέρα 17 Μαΐου 2010
Σταρχιδισμός και χάος.
Στ' αρχίδια μου αν:
* πέθανε ο τάδε
* έκλεψε ο άλλος
* πούλησε το νεφρό του ο δίπλα
* γάμησε ο από πάνω
* έκανε πλαστική ο από κάτω
* με σχολιάζει ο μπάρμπα - Μπρίλιος
* χώρισε η Μαρία Μανταλένα
* τσακώθηκε η Μαρία η Μαγδαληνή με τη Μαρία την Πενταγιώτισσα
* απάτησε η Γκόλφω τον Τάσου με τον Κίτσο
* έγινε φίλος ξανά ο Κωστίκας με τον Γιωρίκα
Γενικότερα στ' αρχίδια μου για όλα αυτά και όσα συμβαίνουν γύρω μου και αφορούν διάφορα άτομα. Άτομα που έχω βγάλει από τη ζωή μου, άτομα που δεν έχω βάλει καν, άτομα που αξίζουν μόνο έναν καφέ στα γρήγορα ή μια υπεκφυγή.
* πέθανε ο τάδε
* έκλεψε ο άλλος
* πούλησε το νεφρό του ο δίπλα
* γάμησε ο από πάνω
* έκανε πλαστική ο από κάτω
* με σχολιάζει ο μπάρμπα - Μπρίλιος
* χώρισε η Μαρία Μανταλένα
* τσακώθηκε η Μαρία η Μαγδαληνή με τη Μαρία την Πενταγιώτισσα
* απάτησε η Γκόλφω τον Τάσου με τον Κίτσο
* έγινε φίλος ξανά ο Κωστίκας με τον Γιωρίκα
Γενικότερα στ' αρχίδια μου για όλα αυτά και όσα συμβαίνουν γύρω μου και αφορούν διάφορα άτομα. Άτομα που έχω βγάλει από τη ζωή μου, άτομα που δεν έχω βάλει καν, άτομα που αξίζουν μόνο έναν καφέ στα γρήγορα ή μια υπεκφυγή.
Καλό/ κακό.
Γενικότητα.
Μεγάλη όμως. Δεν υπάρχει καλό και κακό. Δεν υπάρχουν όλοι αυτοί οι χαρακτηρισμοί όμορφος, έξυπνος, καλός, ηλίθιος, κοντός. Όλα είναι συγκριτικά και θέμα συγχρονισμού. Βλέπεις έναν άνθρωπο και τον χαρακτηρίζεις όμορφο με βάσει το δικό σου γούστο. Λες πως ένας άνθρωπος είναι έξυπνος συνήθως σε σχέση με τι δική σου νοημοσύνη. Για κάποιον άλλον για παράδειγμα μπορεί να είναι ένας χαζός. Το χειρότερο όμως που μπορείς να κάνεις είναι να χαρακτηρίσεις έναν άνθρωπο καλό ή αντίστοιχα κακό.
Δεν υπάρχει καλός φίλος, καλός εραστής, καλός χαρακτήρας γενικότερα. Υπάρχει μόνο αυτό που λέμε σωστό timing. Όλοι έχουμε βρεθεί σε καταστάσεις που λέγαμε πως ένας άνθρωπος είναι πολύ καλός σύντροφος και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα τον ακυρώναμε με άσχημους χαρακτηρισμούς. Αυτό έχει να κάνει με τις επιθυμίες μας σε κάθε φάση της ζωής μας. Γι' αυτό άλλωστε υπάρχουν στιγμές που ακόμα και τον καλύτερό μας φίλο τον "αντιπαθούμε" και τον απομακρύνουμε ως ένα σημείο από τη ζωή μας. Έτσι μου δημιουργείται η εντύπωση πως η σχέση που θα επιβιώσει είναι αυτή που τα άτομα που την απαρτίζουν θα έχουν καλό συγχρονισμό στο πέρας του χρόνου.
Μεγάλη όμως. Δεν υπάρχει καλό και κακό. Δεν υπάρχουν όλοι αυτοί οι χαρακτηρισμοί όμορφος, έξυπνος, καλός, ηλίθιος, κοντός. Όλα είναι συγκριτικά και θέμα συγχρονισμού. Βλέπεις έναν άνθρωπο και τον χαρακτηρίζεις όμορφο με βάσει το δικό σου γούστο. Λες πως ένας άνθρωπος είναι έξυπνος συνήθως σε σχέση με τι δική σου νοημοσύνη. Για κάποιον άλλον για παράδειγμα μπορεί να είναι ένας χαζός. Το χειρότερο όμως που μπορείς να κάνεις είναι να χαρακτηρίσεις έναν άνθρωπο καλό ή αντίστοιχα κακό.
Δεν υπάρχει καλός φίλος, καλός εραστής, καλός χαρακτήρας γενικότερα. Υπάρχει μόνο αυτό που λέμε σωστό timing. Όλοι έχουμε βρεθεί σε καταστάσεις που λέγαμε πως ένας άνθρωπος είναι πολύ καλός σύντροφος και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα τον ακυρώναμε με άσχημους χαρακτηρισμούς. Αυτό έχει να κάνει με τις επιθυμίες μας σε κάθε φάση της ζωής μας. Γι' αυτό άλλωστε υπάρχουν στιγμές που ακόμα και τον καλύτερό μας φίλο τον "αντιπαθούμε" και τον απομακρύνουμε ως ένα σημείο από τη ζωή μας. Έτσι μου δημιουργείται η εντύπωση πως η σχέση που θα επιβιώσει είναι αυτή που τα άτομα που την απαρτίζουν θα έχουν καλό συγχρονισμό στο πέρας του χρόνου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)