Η στροφή πλησιάζει... και τι κάνει ο οδηγός?
Ο σωστός: φρενάρει λίγο πριν τη στροφή
Ο κακός: φρενάρει μετά τη στροφή η καθόλου.
Ο καυλωμένος: φρενάρει πάνω στη στροφή.
Στο παρκάρισμα...
Ο σωστός: μπαίνει με το κώλο.
Ο κακός: μπαίνει με τη μούρη, δημιουργεί ουρά, βγαίνει, μπαίνει με το κώλο κ έχει ένα μέτρο απόσταση από το πεζοδρόμιο.
Ο καυλωμένος: μπαίνει μισός και διορθώνει με χειρόφρενο.
Αλλαγή ταχύτητας
Ο σωστός: Ακούει
Ο κακός: Κοιτάει το στροφόμετρο.
Ο καυλωμένος: Ξέρει...
Ατυχήματα.
Ο σωστός: έχει τρακάρει.
Ο κακός: τρακάρει.
Ο καυλωμένος: ..εε....κάναμε κόντρες και.....
Προσπέραση.
Ο σωστός: Από αριστερά, φλασάκι..κύριος!
Ο κακός: βγαίνει, ωπ! έρχεται κάποιος, ξαναμπαίνει, ξαναβγαίνει, του κορνάρνουν. Τελικά τα καταφέρνει αλλά πάει παράλληλα με αυτόν που προσπέρασε.
Ο καυλωμένος: αριστερά... δεξιά αριστερά δεξιά αριστερά δεξιά....and its...GONE
Απόσταση ασφαλείας
Ο σωστός: αφήνει απόσταση.
Ο κακός: δεν έχει φτάσει ακόμα σε αυτό το σημείο καθώς ακόμα βασανίζετε με τις λωρίδες και το αν πρέπει να στέκεται ανάμεσα στις γραμμές η πάνω τους.
Ο καυλωμένος: δεν υπάρχει πλέον κάποιος μπροστά για να αφήσει απόσταση.
Τρίτη 30 Μαρτίου 2010
Δεν θέλω έναν κόσμο χωρίς Rapidshare.
Το Rapidshare ξεκίνησε έναν αγώνα δρόμου ενάντια στους χρήστες που κατεβάζουν πειρατικό υλικό μέσω των υπηρεσιών που προσφέρει, με σκοπό να καλυφθούν τα έσοδα που χάνονται λόγω της πειρατείας. Στόχος της δημοφιλούς υπηρεσίας είναι να μπλοκάρει και να αποκλείσει τους χρήστες που ανεβάζουν παράνομο υλικό, καθώς και να στρέψει όσους το κατεβάζουν, στην αγορά των προϊόντων που προστατεύονται από πνευματική ιδιοκτησία.Αναλυτικότερα, κάθε φορά που ένας χρήστης θα προσπαθεί να κατεβάσει πειρατικό περιεχόμενο, θα ανακατευθύνεται σε μια σελίδα όπου θα παροτρύνεται να πληρώσει το υλικό που αποπειράθηκε να κατεβάσει. Ο χρήστης που έχει ανεβάσει το πειρατικό υλικό, θα δει το λογαριασμό του να «κλειδώνει» και να μην έχει πλέον πρόσβαση σ' αυτόν.
Η κίνηση αυτή του Rapidshare, αποσκοπεί στο να μην αναμειχθεί σε δικαστικές διαμάχες κατά της πειρατείας. Το μεγάλο ερώτημα όμως παραμένει κατά πόσο κερδοφόρo θα παραμείνει το rapidshare όταν η συντριπτική πλειοψηφία των χρηστών που πληρώνουν για να απολαμβάνουν τις υπηρεσίες του, κατεβάζουν παράνομο υλικό.
insomnia
Ώρα της γης.
" Δε θα ρωτήσω πόσοι από εσάς έκλεισαν τα φώτα σήμερα το βράδυ.. Εγώ πάντως το έκανα. Τα έκλεισα όλα! Και για να μη φοβάμαι από το πολύ σκοτάδι, άνοιξα το ραδιόφωνο. Και επειδή με έπιασε μια λιγούρα έβαλα να ζεστάνω φαγητό στο φούρνο μικροκυμάτων. Μετά περίμενα το πλυντήριο ρούχων να σταματήσει, για να απλώσω τα ρούχα ενώ παράλληλα άκουγα την αδερφή μου να στεγνώνει τα μαλλιά της με το πιστολάκι και διάβαζα στο internet για τη συμμετοχή των κρατών στο σημερινό κάλεσμα!"
Γενικά όλο αυτό το σκεπτικό που μας καλούν όλους να κάνουμε κάτι για λίγο και να περάσει ένα παγκόσμιο μήνυμα στα μάτια και τα αφτιά των υπευθύνων, με νευριάζει! Για λίγο, το εφαρμόζουμε και έχει και πλάκα. Συνήθεια μη μας πεις να το κάνουμε.. Νιώθω πως έχω ένα κουταλάκι του γλυκού και πρέπει να αδειάσω τον Ειρηνικό ενώ ταυτόχρονα όλοι οι υπόλοιποι κατουράνε και ανεβάζουν τη στάθμη.. Δε γίνεται δουλειά έτσι. Ότι φέρνει κέρδος, απόλαυση, ευκολία από τη φύση του ο άνθρωπος δεν πρόκειται να το σταματήσει, ακόμα και αν είναι εις βάρος των άλλων. Φταίει ο κακός καπιταλισμός; Φταίει η απληστία των ανθρώπων; Φταίει η εντυπωσιακή αδιαφορία μας για το μέλλον που πιθανότατα δε θα είμαστε εδώ να το ζήσουμε; Δεν ξέρω! Το πρόβλημα είναι γενικό και εμείς ψάχνουμε τη λύση ατομικά.. Ο βαθμός συμμετοχής μας στη λύση ενός προβλήματος θα πρέπει να είναι ανάλογος με το βαθμό συμμετοχής μας στη δημιουργία του. Ας είναι. Ελπίζω το μήνυμα να έφτασε και φέτος εκεί που έπρεπε. Άντε και του χρόνου..
Ας κλείσω παραφράζοντας τα λόγια ενός μακρινού μας συγγενή
"Ινα λυχνία σβησθήσει, πάσα γυνή ομοία !"
(Διογένης 412 π.Χ – 323 π.Χ.)
Σάββατο 27 Μαρτίου 2010
ΟΥΚ 25 Μαρτίου.
Ντροπή και αίσχος!
Στις 25 Μαρτίου 2010 ο κόσμος μου κατέρρευσε. Συνήθως δεν παρακολουθώ την παρέλαση στην TV διότι προτιμώ να περνάω τα μεσημέρια της αργίας μου τρώγοντας Πακοτίνια και βλέποντας Colbert. Αλλά φέτος ήταν διαφορετικά. Τα online media πλημμύρισαν από ρεπορτάζ για τα αίσχη που ειπώθηκαν στην παρέλαση από μερικά σώματα του στρατού. Απ' ότι κατάλαβα, άντρες των ΟΥΚ και άλλων παρεμφερών μονάδων βάδιζαν μες στη μέση της Πανεπιστημίου και φώναζαν αντι-τουρκικά, αντι-αλβανικά και αντι-σκοπιανά συνθήματα. Όπα, συγνώμη: αντι-πρωηνγιουγκοσλαβικηδημοκρατιατησμακεδονιασ-κά συνθήματα. Η blogοδιάρροια συνοδευόταν από λέξεις με κεφαλαία όπως "ΣΟΚ", "ΑΙΣΧΟΣ", "ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟ" και "ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΟ", οπότε ανέβασα τα απαραίτητα αντιρατσιστικά bpm και είπα να γράψω κι εγώ το κομμάτι μου.
Όπως όλοι σας πριν τις 25/03/10, έτσι κι εγώ νόμιζα ότι οι ΟΥΚάδες στην εκπαίδευσή τους κάθε πρωί τραγουδούσαν το Imagine του John Lennon, το μεσημέρι τραβούσαν φωτογραφίες για διαφημίσεις της Benetton και το βράδυ έπαιρναν τις κηρομπογιές τους και ζωγράφιζαν το νέο τους σήμα:
Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ κοντά στον μέσο blogger που έγραψε για το θέμα. Πιστεύω ότι εγώ και κάθε άλλο μπουρζουά βουτυρόπαιδο, που το πλησιέστερο πράγμα σε απώλεια πολέμου που βίωσε ποτέ ήταν ο θάνατος του Λοχαγού Jackson από πυρηνική έκρηξη στο Call of Duty Modern Warfare, έχει μια εμπεριστατωμένη και σφαιρική άποψη για τις ελίτ μονάδες του Ελληνικού Στρατού.
Πρώτα απ' όλα, γιατί να κατευθύνουν το μίσος τους συγκεκριμένα στους Τούρκους και τους Αλβανούς; Δεν ξέρουν ποιες χώρες είναι Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΟΥΚάδες; Μόνο εμείς, οι γενναίοι bloggers, θυμόμαστε τις παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας από σκάφη της Παπούα Νέας Γουινέας και την προκλητική διεκδίκηση κομματιού της Θράκης από το Λεσότο; Τι σκατά εκπαίδευση τους κάνουν; Δεύτερον, από πού κι ως πού λένε ρατσιστικά συνθήματα στο στρατό; Δεν είχαμε ιδέα ότι συνέβαιναν αυτά τα αίσχη. Μακάρι να υπήρχε κάποιο στοιχείο... Αν πχ είχε βγει πριν από 2-3 χρόνια στη δημοσιότητα ένα ερασιτεχνικό βίντεο να τους δείχνει να φωνάζουν παρόμοια συνθήματα, τότε δε θα σοκαριζόμασταν κι εμείς τόσο. Αλλά δυστυχώς, τέτοιο βίντεο δεν υπήρξε ποτέ.
Στην τελική, σας ερωτώ: τι είναι οι ΟΥΚάδες; Πολεμικές μηχανές; Και απαντώ: ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ! Εγώ νόμιζα ότι η εκπαίδευσή τους ήταν αποκλειστικά σωματική. Πώς να κολυμπάς με 20 κιλά εξοπλισμό, πώς να επιβιώνεις την υποθερμία και πώς να σκοτώνεις άλλους ανθρώπους με πυροβόλα, μαχαίρια, πιστόλια, γροθιές και βατραχοπέδιλα. Απλά πράγματα. Δεν φανταζόμουν ότι είχαν και ψυχολογική εκπαίδευση, που σου αφαιρεί κάθε προσωπικό ενδοιασμό, ούτως ώστε να μην έχεις καθόλου κρίση όταν οι ανώτεροί σου σε διατάζουν να αφαιρέσεις ανθρώπινες ζωές. Ποιος να το φανταζόταν;
ΟΚ, το γάμησα, το ξέρω, αλλά ήταν ωραία! Ας περάσουμε τώρα στο μη-ειρωνικό μέρος του άρθρου.
Ξεκαθαρίζω για αρχή το εξής, σε περίπτωση που δεν έγινα σαφής πιο πάνω: τα συνθήματα ΔΕΝ με πείραξαν. Λίγη πολιτική μη-ορθότητα πάντα μου φτιάχνει τη μέρα, παρόλο που δεν συμφωνώ καθόλου με το περιεχόμενό της. Είχα τσαντιστεί πολύ περισσότερο το 2004, όταν ο κόσμος πανηγύριζε το Ευρωπαϊκό στην Ομόνοια με απαίσια συνθήματα όπως "Δε θα γίνεις Έλληνας ποτέ, Αλβανέ". Αν στις 25 Μαρτίου έβγαιναν παρόμοιες brutalιές απ' τη μαθητική παρέλαση, τότε μαζί σου. Και θα σοκαριστώ και θα ανατριχιάσω κι ό,τι άλλο θες θα κάνω. Αλλά δεν έβρισε τους Τούρκους ούτε ο Παπανδρέου, ούτε ο Αλαβάνος, ούτε καν ο Καρατζαφέρης (αν και ο τελευταίος γουστάρει να ουρλιάζει παρόμοιες καφρίλες τα βράδια στο μαξιλάρι του). Τους έβρισαν τα ΟΥΚ, μια μονάδα του στρατού που έχει τη λέξη "ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ" μέσα στο ίδιο της το όνομα!
Όποια και να είναι τα βαθύτερα διεθνή συμφέροντα πίσω από την ένταση με την Τουρκία, το σίγουρο είναι ότι υπάρχει ένταση. Όλοι ξέρουμε για τις καφρίλες και το μίσος που επικρατεί στα στρατόπεδα και των μεν και των δε, αλλά είμαστε άνετοι γιατί στην τηλεόραση και στα πολιτικά blog, όλα αυτά βρίσκονται σε απόσταση ασφαλείας. Όσο οι αερομαχίες και οι παραβιάσεις γίνονται κάπου μακριά στο Αιγαίο, δε μας καίγεται καρφί. Μόλις όμως τα σκατά χτυπήσουν την πόρτα μας και παρελάσουν μέσα στο κέντρο της Αθήνας, όλοι "σοκαριζόμαστε" και "ανατριχιάζουμε" και φωνάζουμε "αίσχος". Δεν ξέρω τι δίαιτα κάνουμε και κρυβόμαστε τόσο καλά πίσω από το δάχτυλό μας, αλλά έχει φέρει θαυματουργά αποτελέσματα.
ΑΠΟ 'ΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ: Αγαπητέ κάφρε ΟΥΚά, το ξέρουμε ότι μισείς τον εχθρό εξ' ανατολάς κι ότι θέλεις να μασήσεις τα κόκαλα του κάθε Σκοπιανού που σε κοιτάει για πάνω από 5 δευτερόλεπτα στα μάτια. Αλλά σήμερα με αναγκάζεις να ταχθώ μαζί με τις πολιτικά ορθές θιγμένες αδερφάρες: η παρέλαση δεν είναι το μέρος για να τα εκφράσεις αυτά. Το παιδάκι πάει να κουνήσει το σημαιάκι του σε μια εθνική εκδήλωση, που όλοι του λένε ότι τιμά το μέγα ήθος και την λεβεντιά του Έλληνα Στρατιώτη. Έχει ακόμα την αντίληψη ότι ο πόλεμος είναι κάτι αγνό, υψηλό και ευγενές, γιατί δυστυχώς αυτά μαθαίνει από το σχολείο, τις ταινίες και το Medal Of Honor.
Οι Αλβανοί που συναναστρέφεσαι εσύ είναι οπλισμένοι μέχρι τα δόντια για την Μεγάλη Αλβανία και θέλουν να σε ξεκοιλιάσουν. Αλλά κάποιοι Αλβανοί εδώ είναι μια χαρά παιδιά που προσπαθούν να μορφωθούν και να εργαστούν στην Ελλάδα με αξιοπρέπεια . Εγώ είμαι ενήλικας και μπορώ να κάνω τον διαχωρισμό. Το παιδάκι με το σημαιάκι όμως δεν μπορεί. Δεν ξέρει ότι κατά βάθος είσαι ένας ψυχάκιας που γουστάρει να σκοτώνει και επέλεξε να κάνει το δολοφονικό του μένος επάγγελμα. Όταν σε βλέπει με τη στολή να περπατάς καμαρωτός-καμαρωτός, σε έχει αυτόματα ως πρότυπο. Ό,τι βιτριόλια κι αν πετάξει η τρύπα σου θα του μείνουν υποσυνείδητα ως λόγια "παλικαρίσια" και "περήφανα". Και το οπτικο-ακουστικό μήνυμα ξενοφοβίας που του περνάς εκείνη τη στιγμή θα πάρει πολύ καιρό να ξεριζωθεί με απλές αντιρατσιστικές συζητήσεις με την οικογένεια και τους φίλους του. Αν γίνουν κι αυτές ποτέ.
Στις 25 Μαρτίου 2010 ο κόσμος μου κατέρρευσε. Συνήθως δεν παρακολουθώ την παρέλαση στην TV διότι προτιμώ να περνάω τα μεσημέρια της αργίας μου τρώγοντας Πακοτίνια και βλέποντας Colbert. Αλλά φέτος ήταν διαφορετικά. Τα online media πλημμύρισαν από ρεπορτάζ για τα αίσχη που ειπώθηκαν στην παρέλαση από μερικά σώματα του στρατού. Απ' ότι κατάλαβα, άντρες των ΟΥΚ και άλλων παρεμφερών μονάδων βάδιζαν μες στη μέση της Πανεπιστημίου και φώναζαν αντι-τουρκικά, αντι-αλβανικά και αντι-σκοπιανά συνθήματα. Όπα, συγνώμη: αντι-πρωηνγιουγκοσλαβικηδημοκρατιατησμακεδονιασ-κά συνθήματα. Η blogοδιάρροια συνοδευόταν από λέξεις με κεφαλαία όπως "ΣΟΚ", "ΑΙΣΧΟΣ", "ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟ" και "ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΟ", οπότε ανέβασα τα απαραίτητα αντιρατσιστικά bpm και είπα να γράψω κι εγώ το κομμάτι μου.
Όπως όλοι σας πριν τις 25/03/10, έτσι κι εγώ νόμιζα ότι οι ΟΥΚάδες στην εκπαίδευσή τους κάθε πρωί τραγουδούσαν το Imagine του John Lennon, το μεσημέρι τραβούσαν φωτογραφίες για διαφημίσεις της Benetton και το βράδυ έπαιρναν τις κηρομπογιές τους και ζωγράφιζαν το νέο τους σήμα:
Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ κοντά στον μέσο blogger που έγραψε για το θέμα. Πιστεύω ότι εγώ και κάθε άλλο μπουρζουά βουτυρόπαιδο, που το πλησιέστερο πράγμα σε απώλεια πολέμου που βίωσε ποτέ ήταν ο θάνατος του Λοχαγού Jackson από πυρηνική έκρηξη στο Call of Duty Modern Warfare, έχει μια εμπεριστατωμένη και σφαιρική άποψη για τις ελίτ μονάδες του Ελληνικού Στρατού.
Πρώτα απ' όλα, γιατί να κατευθύνουν το μίσος τους συγκεκριμένα στους Τούρκους και τους Αλβανούς; Δεν ξέρουν ποιες χώρες είναι Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΟΥΚάδες; Μόνο εμείς, οι γενναίοι bloggers, θυμόμαστε τις παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας από σκάφη της Παπούα Νέας Γουινέας και την προκλητική διεκδίκηση κομματιού της Θράκης από το Λεσότο; Τι σκατά εκπαίδευση τους κάνουν; Δεύτερον, από πού κι ως πού λένε ρατσιστικά συνθήματα στο στρατό; Δεν είχαμε ιδέα ότι συνέβαιναν αυτά τα αίσχη. Μακάρι να υπήρχε κάποιο στοιχείο... Αν πχ είχε βγει πριν από 2-3 χρόνια στη δημοσιότητα ένα ερασιτεχνικό βίντεο να τους δείχνει να φωνάζουν παρόμοια συνθήματα, τότε δε θα σοκαριζόμασταν κι εμείς τόσο. Αλλά δυστυχώς, τέτοιο βίντεο δεν υπήρξε ποτέ.
Στην τελική, σας ερωτώ: τι είναι οι ΟΥΚάδες; Πολεμικές μηχανές; Και απαντώ: ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ! Εγώ νόμιζα ότι η εκπαίδευσή τους ήταν αποκλειστικά σωματική. Πώς να κολυμπάς με 20 κιλά εξοπλισμό, πώς να επιβιώνεις την υποθερμία και πώς να σκοτώνεις άλλους ανθρώπους με πυροβόλα, μαχαίρια, πιστόλια, γροθιές και βατραχοπέδιλα. Απλά πράγματα. Δεν φανταζόμουν ότι είχαν και ψυχολογική εκπαίδευση, που σου αφαιρεί κάθε προσωπικό ενδοιασμό, ούτως ώστε να μην έχεις καθόλου κρίση όταν οι ανώτεροί σου σε διατάζουν να αφαιρέσεις ανθρώπινες ζωές. Ποιος να το φανταζόταν;
ΟΚ, το γάμησα, το ξέρω, αλλά ήταν ωραία! Ας περάσουμε τώρα στο μη-ειρωνικό μέρος του άρθρου.
Ξεκαθαρίζω για αρχή το εξής, σε περίπτωση που δεν έγινα σαφής πιο πάνω: τα συνθήματα ΔΕΝ με πείραξαν. Λίγη πολιτική μη-ορθότητα πάντα μου φτιάχνει τη μέρα, παρόλο που δεν συμφωνώ καθόλου με το περιεχόμενό της. Είχα τσαντιστεί πολύ περισσότερο το 2004, όταν ο κόσμος πανηγύριζε το Ευρωπαϊκό στην Ομόνοια με απαίσια συνθήματα όπως "Δε θα γίνεις Έλληνας ποτέ, Αλβανέ". Αν στις 25 Μαρτίου έβγαιναν παρόμοιες brutalιές απ' τη μαθητική παρέλαση, τότε μαζί σου. Και θα σοκαριστώ και θα ανατριχιάσω κι ό,τι άλλο θες θα κάνω. Αλλά δεν έβρισε τους Τούρκους ούτε ο Παπανδρέου, ούτε ο Αλαβάνος, ούτε καν ο Καρατζαφέρης (αν και ο τελευταίος γουστάρει να ουρλιάζει παρόμοιες καφρίλες τα βράδια στο μαξιλάρι του). Τους έβρισαν τα ΟΥΚ, μια μονάδα του στρατού που έχει τη λέξη "ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ" μέσα στο ίδιο της το όνομα!
Όποια και να είναι τα βαθύτερα διεθνή συμφέροντα πίσω από την ένταση με την Τουρκία, το σίγουρο είναι ότι υπάρχει ένταση. Όλοι ξέρουμε για τις καφρίλες και το μίσος που επικρατεί στα στρατόπεδα και των μεν και των δε, αλλά είμαστε άνετοι γιατί στην τηλεόραση και στα πολιτικά blog, όλα αυτά βρίσκονται σε απόσταση ασφαλείας. Όσο οι αερομαχίες και οι παραβιάσεις γίνονται κάπου μακριά στο Αιγαίο, δε μας καίγεται καρφί. Μόλις όμως τα σκατά χτυπήσουν την πόρτα μας και παρελάσουν μέσα στο κέντρο της Αθήνας, όλοι "σοκαριζόμαστε" και "ανατριχιάζουμε" και φωνάζουμε "αίσχος". Δεν ξέρω τι δίαιτα κάνουμε και κρυβόμαστε τόσο καλά πίσω από το δάχτυλό μας, αλλά έχει φέρει θαυματουργά αποτελέσματα.
ΑΠΟ 'ΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ: Αγαπητέ κάφρε ΟΥΚά, το ξέρουμε ότι μισείς τον εχθρό εξ' ανατολάς κι ότι θέλεις να μασήσεις τα κόκαλα του κάθε Σκοπιανού που σε κοιτάει για πάνω από 5 δευτερόλεπτα στα μάτια. Αλλά σήμερα με αναγκάζεις να ταχθώ μαζί με τις πολιτικά ορθές θιγμένες αδερφάρες: η παρέλαση δεν είναι το μέρος για να τα εκφράσεις αυτά. Το παιδάκι πάει να κουνήσει το σημαιάκι του σε μια εθνική εκδήλωση, που όλοι του λένε ότι τιμά το μέγα ήθος και την λεβεντιά του Έλληνα Στρατιώτη. Έχει ακόμα την αντίληψη ότι ο πόλεμος είναι κάτι αγνό, υψηλό και ευγενές, γιατί δυστυχώς αυτά μαθαίνει από το σχολείο, τις ταινίες και το Medal Of Honor.
Οι Αλβανοί που συναναστρέφεσαι εσύ είναι οπλισμένοι μέχρι τα δόντια για την Μεγάλη Αλβανία και θέλουν να σε ξεκοιλιάσουν. Αλλά κάποιοι Αλβανοί εδώ είναι μια χαρά παιδιά που προσπαθούν να μορφωθούν και να εργαστούν στην Ελλάδα με αξιοπρέπεια . Εγώ είμαι ενήλικας και μπορώ να κάνω τον διαχωρισμό. Το παιδάκι με το σημαιάκι όμως δεν μπορεί. Δεν ξέρει ότι κατά βάθος είσαι ένας ψυχάκιας που γουστάρει να σκοτώνει και επέλεξε να κάνει το δολοφονικό του μένος επάγγελμα. Όταν σε βλέπει με τη στολή να περπατάς καμαρωτός-καμαρωτός, σε έχει αυτόματα ως πρότυπο. Ό,τι βιτριόλια κι αν πετάξει η τρύπα σου θα του μείνουν υποσυνείδητα ως λόγια "παλικαρίσια" και "περήφανα". Και το οπτικο-ακουστικό μήνυμα ξενοφοβίας που του περνάς εκείνη τη στιγμή θα πάρει πολύ καιρό να ξεριζωθεί με απλές αντιρατσιστικές συζητήσεις με την οικογένεια και τους φίλους του. Αν γίνουν κι αυτές ποτέ.
Πέμπτη 25 Μαρτίου 2010
Τρίτη 23 Μαρτίου 2010
Οι δέκα φράσεις που χρησιμοποιούν οι γυναίκες
1) ΚΑΛΑ: η λέξη που χρησιμοποιούν οι γυναίκες για να κλείσουν μια συζήτηση όταν έχουν δίκιο, οπότε πρέπει να σωπάσεις.
2) 5 ΛΕΠΤΑ: αν είναι σε φάση που ετοιμάζεται για έξοδο σημαίνει μισή ώρα. Σημαίνει όμως 5 λέπτα, και μονάχα 5, αν σου τα έδωσε προτού βγείτε ή κάνετε ό,τιδήποτε άλλο μαζί, για να δεις ματς ή να παίξεις στον υπολογιστή.
3) ΤΙΠΟΤΑ: η ηρεμία πριν την καταιγίδα. Θέλει να πει κάτι.και πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός. Οι συζητήσεις που ξεκινούν με το τίποτα συχνά τελειώνουν με ΚΑΛΑ (βλέπε 1).
4) ΑΝΤΕ ΚΑΝΤΟ: πρόκειται για πρόκληση και όχι για παρότρυνση. Μην το κάνεις.
5) ΑΝΑΣΤΕΝΑΓΜΟΣ: είναι σαν λέξη, που συνήθως οι άνδρες κατανοούν λάθος. Ένας μεγάλος αναστεναγμός σημαίνει ότι πιστεύει ότι είσαι ηλίθιος και αναρωτιέται γιατί χάνει χρόνο και συζητάει μαζί σου για ΤΙΠΟΤΑ (βλέπε 3).
6) OK: μια απ'τις πιο επικίνδυνες λέξεις που μπορεί να πει μια γυναίκα σ'έναν άνδρα. Σημαίνει πως θέλει να σκεφτεί πώς και πότε θα το πληρώσεις.
7) ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ: μια γυναίκα σε ευχαριστεί, μην αναρωτιέσαι και μην λιποθυμήσεις, θέλει απλώς να σε ευχαριστήσει (εκτός κι αν σου πεί "ευχαριστώ πολύ" που τις περισσότερες φορές είναι καθαρός σαρκασμός)
8) ΟΠΩΣ ΘΕΣ : είναι ένας τρόπος για μια γυναίκα να σου πει άντε γα....
9) ΑΣΤΟ, ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΕΓΩ: άλλη μια επικίνδυνη φράση. Σημαίνει πως μια γυναίκα ζήτησε κατ'επανάληψιν από έναν άνδρα να κάνει κάτι που τελικά τώρα το κάνει εκείνη. Ο άντρας θα ρωτήσει « συμβαίνει κάτι ; », για την απάντηση της γυναίκας βλέπε 3.
10) ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ;: προσοχή, δεν είναι μια απλή ερώτηση....να θυμάσαι πάντα πως κάθε φορά που μια γυναίκα σε ρώτα 'ποιά είναι;', θα ήθελε στην πραγματικότητα να σε ρωτήσει : "ποιό είναι αυτό το ξέκωλο, και από που την ξέρεις ;;;;;;;"
2) 5 ΛΕΠΤΑ: αν είναι σε φάση που ετοιμάζεται για έξοδο σημαίνει μισή ώρα. Σημαίνει όμως 5 λέπτα, και μονάχα 5, αν σου τα έδωσε προτού βγείτε ή κάνετε ό,τιδήποτε άλλο μαζί, για να δεις ματς ή να παίξεις στον υπολογιστή.
3) ΤΙΠΟΤΑ: η ηρεμία πριν την καταιγίδα. Θέλει να πει κάτι.και πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός. Οι συζητήσεις που ξεκινούν με το τίποτα συχνά τελειώνουν με ΚΑΛΑ (βλέπε 1).
4) ΑΝΤΕ ΚΑΝΤΟ: πρόκειται για πρόκληση και όχι για παρότρυνση. Μην το κάνεις.
5) ΑΝΑΣΤΕΝΑΓΜΟΣ: είναι σαν λέξη, που συνήθως οι άνδρες κατανοούν λάθος. Ένας μεγάλος αναστεναγμός σημαίνει ότι πιστεύει ότι είσαι ηλίθιος και αναρωτιέται γιατί χάνει χρόνο και συζητάει μαζί σου για ΤΙΠΟΤΑ (βλέπε 3).
6) OK: μια απ'τις πιο επικίνδυνες λέξεις που μπορεί να πει μια γυναίκα σ'έναν άνδρα. Σημαίνει πως θέλει να σκεφτεί πώς και πότε θα το πληρώσεις.
7) ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ: μια γυναίκα σε ευχαριστεί, μην αναρωτιέσαι και μην λιποθυμήσεις, θέλει απλώς να σε ευχαριστήσει (εκτός κι αν σου πεί "ευχαριστώ πολύ" που τις περισσότερες φορές είναι καθαρός σαρκασμός)
8) ΟΠΩΣ ΘΕΣ : είναι ένας τρόπος για μια γυναίκα να σου πει άντε γα....
9) ΑΣΤΟ, ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΕΓΩ: άλλη μια επικίνδυνη φράση. Σημαίνει πως μια γυναίκα ζήτησε κατ'επανάληψιν από έναν άνδρα να κάνει κάτι που τελικά τώρα το κάνει εκείνη. Ο άντρας θα ρωτήσει « συμβαίνει κάτι ; », για την απάντηση της γυναίκας βλέπε 3.
10) ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ;: προσοχή, δεν είναι μια απλή ερώτηση....να θυμάσαι πάντα πως κάθε φορά που μια γυναίκα σε ρώτα 'ποιά είναι;', θα ήθελε στην πραγματικότητα να σε ρωτήσει : "ποιό είναι αυτό το ξέκωλο, και από που την ξέρεις ;;;;;;;"
Αγορά ελαττωματικού προϊόντος
Μάθετε τα δικαιώματα που έχετε σε περίπτωση ελαττωματικού προϊόντος και
προστατεύστε την τσέπη σας!
Έχει συμβεί σε όλους μας να αγοράσουμε ένα προϊόν και σύντομα να εμφανίσει
προβλήματα στη λειτουργία του. Όταν, όμως, ζητήσουμε την επισκευή του χωρίς
χρέωση, συμβαίνει ένα παράδοξο φαινόμενο: οι πωλητές και οι υπάλληλοι που
ήταν τόσο χαμογελαστοί και καθησυχαστικοί κατά την αγορά του προϊόντος,
αλλάζουν πλήρως πρόσωπο! Η πιο συνηθισμένη απάντηση τους είναι πως την τάδε
λειτουργία ή το τάδε ελάττωμα «δεν το καλύπτει η εγγύηση». Αποτέλεσμα; Μας
δίνουν τις εξής επιλογές: Είτε να πληρώσουμε για την επισκευή είτε να...
ανεχθούμε την ελαττωματική λειτουργία εφ' όρου ζωής.
Ωστόσο, δεν είναι μόνο αυτές οι επιλογές μας. Ο Αστικός Κώδικας από το 2002
εναρμονίσθηκε με την ευρωπαϊκή νομοθεσία και μας παρέχει ορισμένα
δικαιώματα. Αν και λίγοι άνθρωποι τα γνωρίζουν, στην πραγματικότητα μπορεί
να τα ασκήσει ο καθένας από εμάς! Διαβάστε για αυτά, ασκήστε τα και
προστατέψτε την τσέπη σας!
1. Πότε ένα προϊόν θεωρείται «ελαττωματικό»;
«Ελαττωματικό» θεωρείται ένα προϊόν, σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα, όταν δεν
έχει τις «συμφωνημένες ιδιότητες». Αυτό με απλά λόγια σημαίνει πως όταν
αγοράζουμε ένα αντικείμενο, ο πωλητής μας το περιέγραψε ή μας ανέφερε
συγκεκριμένες λειτουργίες του ή το διαφήμισε στην τηλεόραση ή τοποθέτησε
καρτελάκι επάνω του με τις ιδιότητες του κλπ. Όλες αυτές οι πληροφορίες
θεωρούνται «συμφωνημένες ιδιότητες». Αν έστω και μία από αυτές δε λειτουργεί
στην εντέλεια, το προϊόν είναι σύμφωνα με το νόμο «ελαττωματικό».
προστατεύστε την τσέπη σας!
Έχει συμβεί σε όλους μας να αγοράσουμε ένα προϊόν και σύντομα να εμφανίσει
προβλήματα στη λειτουργία του. Όταν, όμως, ζητήσουμε την επισκευή του χωρίς
χρέωση, συμβαίνει ένα παράδοξο φαινόμενο: οι πωλητές και οι υπάλληλοι που
ήταν τόσο χαμογελαστοί και καθησυχαστικοί κατά την αγορά του προϊόντος,
αλλάζουν πλήρως πρόσωπο! Η πιο συνηθισμένη απάντηση τους είναι πως την τάδε
λειτουργία ή το τάδε ελάττωμα «δεν το καλύπτει η εγγύηση». Αποτέλεσμα; Μας
δίνουν τις εξής επιλογές: Είτε να πληρώσουμε για την επισκευή είτε να...
ανεχθούμε την ελαττωματική λειτουργία εφ' όρου ζωής.
Ωστόσο, δεν είναι μόνο αυτές οι επιλογές μας. Ο Αστικός Κώδικας από το 2002
εναρμονίσθηκε με την ευρωπαϊκή νομοθεσία και μας παρέχει ορισμένα
δικαιώματα. Αν και λίγοι άνθρωποι τα γνωρίζουν, στην πραγματικότητα μπορεί
να τα ασκήσει ο καθένας από εμάς! Διαβάστε για αυτά, ασκήστε τα και
προστατέψτε την τσέπη σας!
1. Πότε ένα προϊόν θεωρείται «ελαττωματικό»;
«Ελαττωματικό» θεωρείται ένα προϊόν, σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα, όταν δεν
έχει τις «συμφωνημένες ιδιότητες». Αυτό με απλά λόγια σημαίνει πως όταν
αγοράζουμε ένα αντικείμενο, ο πωλητής μας το περιέγραψε ή μας ανέφερε
συγκεκριμένες λειτουργίες του ή το διαφήμισε στην τηλεόραση ή τοποθέτησε
καρτελάκι επάνω του με τις ιδιότητες του κλπ. Όλες αυτές οι πληροφορίες
θεωρούνται «συμφωνημένες ιδιότητες». Αν έστω και μία από αυτές δε λειτουργεί
στην εντέλεια, το προϊόν είναι σύμφωνα με το νόμο «ελαττωματικό».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


